Τα δύο μεγαλύτερα τμήματα της Οδοντιατρικής πράξης είναι το θεραπευτικό και το επανορθωτικό.
Ένα μεγάλο μέρος της έρευνας στην Οδοντιατρική μέχρι την δεκαετία του '80 είχε επικεντρωθεί στο θεραπευτικό, προσπαθώντας να ανακαλύψει εργαλεία, τεχνικές και υλικά τα οποία θα έδιναν την δυνατότητα στον Οδοντίατρο να διατηρήσει τα δόντια στον οδοντικό φραγμό.

Η Ενδοδοντική και η Περιοδοντολογία έκαναν μεγάλες προόδους προσπαθώντας, η πρώτη να θεραπεύσει το δόντι από το μολυσμένο πολφό, και η δεύτερη να απομακρύνει τη
φλεγμονή αρχικά από το περιοδόντιο, και να αναγεννήσει τον χαμένο περιοδοντικό ιστό δευτερευόντως. Η αδυναμία όμως, σε ορισμένες περιπτώσεις και των δύο, να θεραπεύσουν
κάποια δόντια και η όλο αυξανόμενη ανάγκη να αποκατασταθούν νωδές περιοχές με έναν ικανοποιητικό τρόπο που θα έλυνε λειτουργικά και αισθητικά προβλήματα οδήγησε
στην ανάπτυξη των εμφυτευμάτων και νέων αναγεννητικών τεχνικών των ιστών. Ήταν μια ανάπτυξη σημαντική γιατί σε πολλές περιπτώσεις έφερε μια ισορροπία, καθότι σε πολλές
περιπτώσεις είμασταν “αναγκασμένοι” να προσπαθούμε να διατηρήσουμε δόντια τα οποία δεν είχαν καλή πρόγνωση επειδή δεν υπήρχε εναλλακτική λύση. Όπως όμως ήταν
φυσικό, έχοντας την δυνατότητα να τοποθετήσουμε εμφυτεύματα ακόμα και σε πολύ δύσκολες περιοχές, η εξαγωγή των δοντιών σε κάποιες περιπτώσεις, προτιμήθηκε παρά το
γεγονός ότι θα μπορούσαν να θεραπευθούν.
Η εκπαίδευση στο θεραπευτικό κομμάτι έδωσε την θέση της στις φανταχτερές τεχνικές της αναγέννησης των ιστών και των εμφυτευμάτων, με αποτέλεσμα να έχουμε Οδοντιάτρους
ικανούς να χρησιμοποιούν τις παραπάνω τεχνικές αλλά να είναι φτωχά εκπαιδευμένοι στην θεραπεία δοντιών και περιοδοντίου.
Η σημερινή όμως παγκόσμια οικονομική κρίση που η χώρα μας βιώνει πολύ έντονα, έφερε στο προσκήνιο την ανάγκη να επανέλθουμε στη θεραπευτική κυρίως αντιμετώπιση
των ασθενών. Η οικονομική αδυναμία των συνανθρώπων μας να ανταποκριθούν σε πολύπλοκα και ακριβά σχέδια θεραπείας πιστεύω ότι θα πρέπει να οδηγήσει σε ένα εξορθο-
λογισμό του σχεδίου θεραπείας. Αυτός ο εξορθολογισμός σημαίνει ότι θα πρέπει να δώσουμε την δυνατότητα στους συναδέλφους Οδοντιάτρους, να εκπαιδευτούν σωστά και στο
θεραπευτικό κομμάτι. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η διατήρηση των δοντιών κοστίζει λιγότερο στον ασθενή. Είναι δε σημαντικό στην εποχή που ζούμε να σταθούμε δίπλα στους
ασθενείς μας προσφέροντας τους εναλλακτικά σχέδια θεραπείας. Πρέπει να ξεφύγουμε από το δίλημμα εμφύτευμα ή θεραπεία.
Αυτό το συνέδριο έχει σαν κεντρικό θέμα την θεραπευτική αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Με ομιλητές, που κάποιοι από αυτούς έχουν συμβάλει σημαντικά στην πρόοδο της ειδικότητας τους, έρχεται αυτό το συνέδριο να δώσει την δυνατότητα στους συναδέλφους να
ακούσουν ομιλίες και να συμμετέχουν σε πρακτικά σεμινάρια τα οποία θα τους δώσουν την δυνατότητα να θεραπεύουν αλλά και να αποκαταστήσουν σωστά τα θεραπευμένα δόντια.
Επειδή όμως υπάρχει και μια αυξανόμενη συχνότητα προσέλευσης στα ιατρεία μας ασθενών οι οποίοι έχουν πόνο μη οδοντικής αιτιολογίας, η επιλογή αυτού του θέματος έρχεται
να προσθέσει πολλά στη διαφορική διάγνωση ενός πόνου, που στην εποχή μας αυξάνεται με δυστυχώς γεωμετρική πρόοδο.
Η δυνατότητα να ακούσουμε κάποιον ειδικό για την ανάγκη προσαρμογής στις νέες οικονομικές συνθήκες πιστεύω ότι θα ολοκληρώσει το καλά σχεδιασμένο πρόγραμμα, γιατί είναι
σημαντικό και για εμάς αλλά κυρίως για τους ασθενείς μας, να τους προσφέρουμε θεραπεία η οποία θα είναι μέσα στις οικονομικές τους δυνατότητες και θα είναι : Απλή, γρήγορη
και προβλέψιμη.

Κωνσταντίνος Λάγιος
Μέλος της ΕΑΜΟ

Δείτε πληροφορίες και δηλώστε συμμετοχή εδώ.